ห่างหายจากบล๊อคไปนาน ด้วยภารกิจที่มากมายหลายอย่าง

วันนี้เลยอยากจะบอกว่า “กลับมาแล้วค่ะ”

เพราะใน หนึ่งวันเราใช้เวลาอยู่บนรถเมล์เกือบสามชั่วโมง (เผลอๆเกิน) เลยทำให้ช่วงนี้มีหนังสือติดตัวตลอด

สำหรับเล่มที่เราจะพูดถึงในวันนี้ก็คือ

“เล่มนี้ที่ผมอ่าน” เจ้าค่ะ

เป็นหนังสือในเครืออมรินทร์ ผู้แต่งคือคุณกอบพร ถิรเจริญสกุล เป็นหนังสือที่เข้ารอบสุดท้ายของการประกวดรางวัลนายอินทร์อะวอร์ดปี 54 เจ้าค่ะ

ตัวหนังสือมีความหนา ไม่ถึงร้อยหน้าดี แต่กลับบอกเล่าอะไรได้หลายอย่างจนไม่น่าเชื่อเลยค่ะ

--- เช้าโหมด spoil ---

มันเป็นเรื่องของน้องนิลผู้ซึ่งโดนลงโทษให้ไปอยู่กับคุณปู่ที่ต่างจังหวัด เพราะสอบตกอยู่หลายวิชา บ้านปู่ไม่มีทั้งคอมพิวเตอร์ให้เล่น หรือ ห้างสรรพสินค้าแอร์เย็นฉ่ำ จะมีก็แค่ห้องสมุด กับหนังสือกองพะเนิน และนั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียนรู้ใหม่ของน้องนิล

--- จบโหมด spoil ---

สำหรับเรื่องนี้เราอ่านแล้วคิดถึงช่วงเวลาวัยเด็กค่ะ ช่วงที่ในทุกๆวันของเรามีแต่หนังสือเปรียบเหมือนลมหายใจเข้าออกก็ว่าได้ จนถึงตอนนี้มันกลับมีอย่างอื่นเข้ามาแทรกมากมาย ทั้งเกม ทั้งละคร หนังใหม่ที่พึ่งจะเข้าโรง มันทำให้เราเรื่มคิดว่าจริงๆแล้วตัวเราเองกำลังจะกลายเป็นแบบ “น้องนิล” ในเรื่องหรือเปล่า

ถ้าใครว่างๆก็ลองหามาอ่านดูนะเจ้าคะ เป็นหนังสือที่อ่านเพลินๆ สบายๆ และให้ข้อคิดดีด้วย ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงดีก็จบแล้วด้วย อ่านแล้วรู้สึกชอบจริงๆเจ้าค่ะ

สำหรับวันนี้คงมีแค่นี้แหละค่ะ โอกาสหน้าพบกันใหม่เจ้าค่ะ

ปล. คราวหน้าอาจจะเป็น ฟิกวัน Halloween เจ้าค่ะ (ถ้าเขียนเสร็จทันนะเจ้าคะ)

ปลล. เหมือนเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เขียนอะไรยาวๆ (?) รู้สึกติดขัดแปลกๆ ต้องลับมืออีกเยอะเลยเนี่ย TT

Comment

Comment:

Tweet