[fic aph][us-uk] stay with you

posted on 25 Aug 2011 23:08 by yiring

เอนทรี่นี้เป็นพื้นที่สีม่วง

รับไม่ได้ ปิดไปนะจ๊ะ

บทความนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้เขียน เฮตาเลียไม่ใช่การ์ตูนวายนะคะ

--------------------------------------------------------------------------------------

ที่จริงในบอร์ดเรื่องนี้ใช้ชื่อว่า with youละนะ แต่คิดไปคิดมาอยากได้ stay ด้วยอ่ะ เลยแก้ค่ะ ฮา ยังไงก็ช่วยดูกันด้วยนะคะ

 

Title: stay with you

Pairing: USxUK (?)

Note: ออกมาดราม่ากว่าที่คิดแฮะ ทั้งๆที่อยากเขียนอะไรน่ารักๆแล้วแท้ๆ เห้อ อ่านจบแล้วเป็นยังไงก็ช่วยบอกกันด้วยละกันนะคะ

            เปรี้ยง!!

            เสียงฟ้าร้องดังสนั่นทำเอาเด็กชายตัวเล็กสะดุ้งเฮือก รีบซุกตัวเข้าไปอยู่ในกองผ้าห่มผืนหนา นัยน์ตาสีน้ำทะเลคู่โตคลอไปด้วยน้ำตา

                “...อึก...” พยายามอย่างยิ่งที่จะกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ใครได้ยิน

                ...ก็ผู้ใหญ่น่ะร้องไห้กันซะที่ไหนล่ะ!!...

 

            ...ย้อนไปเมื่อตอนเช้า...

                “อเมริกา งานฉันเสร็จแล้ววันนี้เราไปเดินเล่นในเมืองกันไหม” พี่ชายที่หาเวลาว่างได้ยากยิ่งเอ่ยถามเจ้าตัวเล็กที่กำลังขะมักเขม้นทำอะไรบางอย่างด้วยความตั้งใจ

                “ไม่ไปหรอกฮะ งานผมยังไม่เสร็จนี่หน่า” เด็กน้อยร้องตอบโดยที่ไม่แม้แต่จะหันมาสนใจคนถามเสียด้วยซ้ำ

                ...งาน?...

                ...ไอ้ตัวเล็กนี่มีงานตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...

                “นายมีงานตั้งแต่เมื่อไหร่กันอเมริกา” พี่ชายคนเก่งถามด้วยรอยยิ้มขบขันระคนเอ็นดู เพราะอเมริกาน้อยมักจะมีเรื่องมาให้เขาประหลาดใจอยู่เสมอ

                “ก็ผมเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่หน่า เป็นผู้ใหญ่ก็ต้องงานยุ่งสิ จะไปว่างวิ่งเล่นได้ยังไงกัน ใช่ไหมฮะ อังกิด”

                ...ผู้ใหญ่!!..นายเนี่ยนะผู้ใหญ่เรียกชื่อฉันยังไม่ชัดเลยด้วยซ้ำ...

                “หึๆ เลิกเล่นได้แล้วไอ้ตัวเล็ก ไปเดินเล่นกันดีกว่า ไหนบอกว่าอยากไปเที่ยวกับฉันไง” เมื่อเห็นว่าเวลาล่วงเลยมามากเกินไปแล้ว อังกฤษจึงเอ่ยเรียกอีกครั้ง แต่ปฏิกิริยาตอบรับของเด็กน้อยกลับไม่เป็นไปอย่างที่เขาหวัง

                “ก็บอกแล้วไงฮะว่าผมทำงานอยู่ ไม่ได้อยากไปเที่ยวกับอังกิดซะหน่อย” พอถึงตรงนี้อังกฤษก็เริ่มจะฉุนขึ้นมาหน่อยๆแล้ว

                ...ทำไมวันนี้ถึงได้ดื้อแบบนี้นะ?!...

                “ตามใจนาย งั้นฉันจะนั่งรอเป็นเพื่อนละกัน” เขาพูดก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้างๆเด็กชาย ก่อนจะยื่นมือไปหมายจะขยี้หัวไอ้ตัวเล็กแรงๆให้หายหมั่นไส้ แต่แล้วมือเรียวก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินคำพูดต่อมาของอเมริกา

                “ไม่จำเป็นต้องนั่งเป็นเพื่อนหรอกฮะ ไม่มีอังกิดผมก็อยู่ได้”

                ...ตึ่ง...

                ราวกับอะไรในหัวของหนุ่มเมืองผู้ดีระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

                ไม่มีอังกิดผมก็อยู่ได้’

                ...นี่มันคำพูดไร้สาระอะไรกัน!!...

               “หึ โตแล้วสินะ อยู่คนเดียวได้แล้วสินะอเมริกา” ทั้งๆที่ในใจร้อนรุ่มเป็นไฟ แต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้น กับเยือกเย็นจนน่ากลัว เด็กน้อยเริ่มลังเล

               ...แต่ว่าเขาโกรธอังกิดนี่ เพราะอังกิดมัวแต่ทำงานไม่สนใจเขา ทำไมเขาจะทำแบบอังกิดบ้างไม่ได้ล่ะ..

               “ฮะ ผมอยู่คนเดียวได้” เท่านั้นพี่ชายผู้แสนดีก็ลุกเดินออกไปทิ้งให้เด็กน้อยได้ ‘อยู่คนเดียว’ สมใจ

 

               เปรี้ยง!!

               “ฮือๆ” เมื่อฟ้าผ่า ภาพเงาอะไรต่ออะไรภายนอกก็ปรากฏเด่นชัดไปหมด แลดูแล้วเป็นอะไรที่น่ากลัวสำหรับเด็กน้อยเป็นอย่างมาก

               ...ถ้ามีอังกิดล่ะก็...

               คิดได้แค่นั้น ความกลัวในใจก็ผลักดันให้เขาหิ้วหมอนใบโตวิ่งโล่ไปเคาะประตูห้องข้างๆ

               “อึก..อะ...อังกิดฮะ...อังกิด...คืนนี้ผมขอนอนด้วยคนนะฮะ” แต่ทว่ากลับไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน

               เปรี้ยง!!

               “ฮือ...อังกิด!!” เด็กน้อยร้องเสียงหลง มือน้อยเร่งเคาะประตูตรงหน้าอย่างไม่เกรงใจ ความกลัวทำให้เขาลืมจนหมดสิ้นว่าเมื่อตอนเช้าเขาได้ประกาศอะไรออกไป

               พายุใหญ่เริ่มโหมกระหน่ำทวีความรุนแรงมากขึ้นจากเดิม ท้องฟ้าส่งเสียงครวญครางอย่างน่ากลัว เด็กน้อยทรุดตัวลงนั่งตรงหน้าประตูด้วยแรงที่หดหาย

               “อึก...อะ...กิ...ด...ให้ผ..ม...เข้าปะ...ไปน...ะฮ...ะ”

               อังกฤษนั่งกวาดตาผ่านตัวอักษรไปเรื่อยๆ หากแต่ข้อความเหล่านั้นไม่ได้เข้าถึงการรับรู้ของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย

               “อึก...อะ...กิ...ด...ให้ผ..ม...เข้าปะ...ไปน...ะฮ...ะ”

               เสียงที่แทรกเข้ามาทำให้เขาแทบจะถลาออกไปกอดปลอบอเมริกาน้อยตั้งแต่พยางค์แรกที่เจ้าตัวเล็กเอ่ยออกมาด้วยซ้ำ แต่ว่าความรู้สึกที่อยากดัดนิสัยเจ้าตัวเล็กนั้นมีมากกว่า จนกระทั่งเสียงเล็กๆนั่นเงียบไป

 

 

               “อเมริกา!

               ภาพที่เห็นทำเอาคนเป็นพี่แทบทรุดเมื่อเด็กน้อยที่ร้องเรียกนอนแน่นิ่งอยู่กับพื้น อังกฤษรีบประคองเจ้าตัวเล็กมาไว้ในอ้อมกอด

               “อึก...” แม้กระทั้งหลับไปแล้วเด็กน้อยก็ยังคงร้องไห้อยู่ดี ชายหนุ่มลูบหัวอเมริกาเบาๆ ก่อนจะพูดปลอบโยน

               “ไม่เป็นไรแล้วนะอเมริกา ฉันอยู่นี่แล้ว” สิ้นคำเด็กน้อยก็ค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างช้าๆก่อนจะซุกตัวเข้าหาพี่ชายอย่างดีใจ

               “อังกิด!!”

               “ใช่นะสิ เธอคิดว่าใครกันล่ะ” เขาพูดด้วยรอยยิ้ม จะให้นานแค่ไหนเขาก็ไม่มีทางใจแข็งกับเด็กน้อยตรงหน้าได้เสียที

               “ ฮึก...ผม...ผมขอโทษฮะ”

               “อื้ม ไม่เป็นไรหรอกอเมริกา” ...แค่นายยังนึกถึงฉันอยู่มันก็เพียงพอแล้วล่ะ...

               “อังกิดฮะ...” เด็กน้อยที่เหมือนกึงหลับเพ้อออกมาด้วยเสียงที่เบาราวกับเสียงกระซิบ

               “ว่าไงอเมริกา”

               “อังกิดต้องอยู่ข้างๆผมตลอดไปนะฮะ” พูดพลางกำเสื้ออีกฝ่ายไว้แน่น อังกฤษก้มลงมองน้องชายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน

               “ได้สิ ฉันจะอยู่กับนายตลอดไปอเมริกา”

 

. . . o O [ A P H ] [ W I T H  Y O U ] O o . . .

           

               “ฉันพึ่งรู้นะว่าคนบ้าก็ป่วยได้” เสียงกึ่งบ่นที่ลอยเข้าหู เรียกคนป่วยให้หันมอง

               “ลุงว่าใครบ้ากันห๊า ตาแก่ลามก” คนหนุ่มกว่าร้องตอบอย่างไม่เจียมสังขาร ใบหน้าเกรียน (?) ขึ้นสีแดงระเรื่อยด้วยพิษไข้

                “มีแรงเถียงขนาดนี้ ผ้านี่คงไม่ต้องแล้วมั้ง” อังกฤษพูดก่อนจะโยนผ้าขนหนูชุบน้ำไปบนหัวอีกฝ่ายแล้วหันหลังกลับ

                ...คนอุตส่าห์เสียเวลามาดู ดันมาว่าเขาเป็นตาแก่ลามกไปได้...ไม่ใช่ไอ้บ้าไวน์นะโว้ย...

                “เดี๋ยวก่อนสิอังกฤษ” อเมริการีบเรียกอดีตพี่ชายพลางฉุดมือเอาไว้

                “มีอะไร”

                “ช่วยอยู่แถวๆนี้ก่อนไม่ได้เหรอ” อังกฤษมองหน้าคนพูดอย่างชั่งใจก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงตรงพื้นที่ว่างบนเตียง

                “เห็นแก่นายที่ป่วยล่ะนะ จะยอมนั่งเป็นเพื่อนหน่อยก็ได้”

               ...ก็ฉันสัญญากับนายไว้แล้วนี่อเมริกา...

 

-Fin-

 

 

edit @ 26 Aug 2011 07:53:35 by yiring

Comment

Comment:

Tweet

คู่นี้้ อ่านกี่ทีก็น่ารักเหมือนเดิม

#2 By PairFanger on 2011-11-11 14:36

อ่านเบย์เอย์ทีไร ก็ประทับใจฉากซึนของอังกฤษทุกทีเลย > <

สนุกดีค่ะ

#1 By saki_no_hana on 2011-11-04 22:32